arturpalyga.blog.bielsko.pl
 
bielsko.biala.pl
blog.bielsko.pl
arturpalyga.blog.bielsko.pl/rss
strona główna - arturpalyga.blog.bielsko.pl
Archiwum newsów - styczeń 2015

Komentarzy (1)

Rok Śląska

  

- Przyszły rok będzie rokiem Śląska - mówi Rafał Urbacki,zakochany w Śląsku tancerz, choreograf,reżyser, który zamieszkał w centrum Katowic. - Zobaczycie. To będzie najciekawsze miejsce w Polsce.

Dla mnie rok Śląska już się zaczął. Górnego i Dolnego. Jutro kolejny raz w dopiero co rozpoczętym roku jadę do Wrocławia, tym razem na próbę generalną "w środku słońca gromadzi się popiół" we Wrocławskim Teatrze Lalek w reżyserii genialnej Agaty Kucińskiej, jednej z nielicznych, jeśli nie jedynej, nie wiem, aktorki teatru lalkowego z tytułem doktora habilitowanego. "Żywoty świętych osiedlowych" Lidii Amejko w wykonaniu Agaty Kucińskiej to spektakl legendarny. Premiera mojego "Słoneczka" w czwartek. W scenografii stoją już miniaturowe bloki,których pierwowzorem są bloki z bielskiego osiedla Karpackiego.

W najbliższych, bardzo bliskich planach jest także osadzony w Teksasie western dla Teatru Śląskiego w Katowicach. Niesamowita historia z tymi Ślązakami, którzy w 1854 roku wyemigrowali w samo serce Dzikiego Zachodu, pomiędzy Komanczów, Apaczów, Strażników Teksasu i przy granicy z Meksykiem. Jednym z głównych bohaterów będzie wymieniany wśród kilkunastu najlepszych rewolwerowców Pogranicza, Martin M'rose. Tak ma napisane na nagrobku: Martin M'rose, polish cowboy. Naprawdę nazywał się Marcin Mróz i pochodził spod Gliwic. Zginął zastrzelony przez snajperów, gdy przekraczał słynną granicę, bo powrócić chciał po narzeczoną, przepiękną Helenę. Klasyczna historia.

Potem znów Wrocław i Przegląd Piosenki Aktorskiej w Teatrze Capitol, podczas którego po raz pierwszy pokazany zostanie poemat mój o Violetcie Villas, w oprawie rewiowo-baletowej, z tancerzami i wielką choreografią w reżyserii Tomasza Wygody. A że na "Villas" złożyły się dwa teatry w koprodukcji,i razem z Capitolem robi toTeatr Nowy w Łodzi, będą dwie premiery, druga w Łodzi, więc wyjazd ze Śląska na chwilę.

Potem znów Wrocław i w tymże samym Teatrze Capitol dość, myślę,pojechana sztuka o Beatlesach i Stevie Jobsie, których łączy jabłko, w reżyserii Pawła Passiniego.

No i kończę, kończę, kończę już adaptację "Lalki" dla Teatru Polskiego w Bielsku-Białej. Młoda reżyserka, Aneta Groszyńska ma to robić. Przypadkiem, okazało się,wstrzeliliśmy się w rok "Lalki". Adaptacja będzie porządna, poprawna, zwykła - myślałem sobie. Ale ta powieść to kosmos z ogromną liczbą wątków i tematów. Nie jest to możliwe, żeby zrobić z niej zwykłą, poprawną adaptację. Każda adaptacja jest radykalną interpretacją, wyborem jednych wątków,z pominięciem setki innych. I dosnuwam tę nić do końca, studiując jednocześnie historię Beatlesów i oglądając westerny.

A w międzyczasie, za sprawą nadzwyczajnej aktywności, uczennicy mojej ze Szkoły Pisania, Zuzy Bućko. założyliśmy w Warszawie Stowarzyszenie Dramatopisarzy i Dramaturgów Polskich, co jest uwieńczeniem kilkuletnich spotkań,debat i dyskusji.

Generalnie lawina pracy,którą przysypany, w jamce z wygrzebanym dostępem słoneczka, po cichu czytam sobie drugi tom Prousta. Heja!

2015-01-26 | Dodaj komentarz
Lola
2015-01-27 21:55:49
obiecałam raz w podstawówce chłopakowi, w którym się kochałam ze wzajemnością, że jeżeli ktoś z nas umrze kiedyś, to ten kto zostanie będzie przynosił kwiaty na grób. Ta obietnica była wyznaniem naszej miłości. Na nic więcej sobie nie pozwoliliśmy. Raz jeszcze złapał mnie za rękę na wycieczce. Z tego co wiem to on żyje.
Komentarzy (2)

'80

  

Poszły w Wyborczej podrasowane zapiski moje prowadzone pod hasłem Prawdziwe początki punk rocka. Tylko pod innym tytułem to w gazecie poszło.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Kopernika, Wojska Polskiego, Polskich Skrzydeł, Beskidzkie, Karpackie, Złote Łany - dziesiątki brudnych, byle jak skleconych z żelbetonu bloków, pod maskującymi nazwami - przyroda, nauka, ojczyzna. Śmierdzące zsypy, w których co jakiś czas wybuchał pożar, karaluchy, szczury w piwnicach, błoto, rozkopana ziemia, stojące koparki, nieruchome dźwigi, robotnicy w gumiakach rzucający pety, dzieci zbierające pety, żeby je dopalić, porzucone rury, leżące bezładnie w przypadkowych miejscach betonowe kręgi, w których się siada i się udaje, że to czołg, strzępy brunatnej trawy z tabliczkami, że nie wolno chodzić.
Tak to wyglądało.

Szkoła na osiedlu Mikołaja Kopernika nosi imię Władysława Broniewskiego i na korytarzu wisi jego portret. Na każdej akademii szkolnej recytuje się wiersz Władysława Broniewskiego opowiadający o drzwiach, w które ktoś, kto przyjdzie, będzie łomotał i ten ktoś jest zły. Nauczyciele nas nie lubią. Nas, czyli wszystkich uczniów od klasy pierwszej do końca, i przeważnie dają nam to odczuć. Najgorsze zdanie na nasz temat ma pan od muzyki. W związku z czym lekcje muzyki są najstraszniejsze.
- Wasze uszy do niczego się nie nadają! - krzyczy, biegając po klasie i wykręcając losowo wybrane uszy w muszelki, kiedy drzemy się: "O cześć wam panowie magnaci!"
Nie mam wątpliwości, że na przerwach zbierają się w pokoju nauczycielskim, żeby zdawać sobie relacje, kto z nas jest gorszy niż pozostali i komu podczas tej lekcji dołożyli.

Lekcja wuefu. Dookoła błoto i porzucone rury, bo trwa pernamentna budowa. Wuefista w dresie, z nieodłącznym gwizdkiem każe nam przejść w zwisie. Zwis ćwiczymy na powieszonej poziomo metalowej drabince z odłażącą farbą. Do pokonania mamy dziesięć szczebli. Dłonie się ślizgają. Kto spadnie, wpada w błoto. Na przedostatnim szczeblu, rozluźniam dłoń i wpadam w brudną ciapę, w maź.Wuefista ustawia nas, ubłoconych pod ścianą.
- Patrzcie! To dupy wołowe - mówi do pozostałych. Nie odzywamy się do siebie. Inni nie odzywają się do nas.
Zaraz po lekcji uciekam do porzuconych przy szkole betonowych kręgów. Kiedy się tam mówi w środku, albo śpiewa, głos jakby się oddzielał od człowieka i zaczyna być swój, niezupełnie ludzki. Wymyślam własny język. Absolutnie niezrozumiały. Dla nikogo. A jednak wiem, że jest coś, tak we mnie, jak i na zewnątrz, co go rozumie. Brzmi to mniej więcej tak:
Ewe ta suja majyee marinda go ta sa.
Ewe ta suja majyee marinda go ta sa.
Erinde kinde mojo
marinde kinde mojo
makinde rinde mojo
a sa.

Trawa jest najcenniejszym dobrem na osiedlu Kopernika. Najbardziej strzeżonym. A głównym zagrożeniem jesteśmy my, dzieciaki z kluczami na szyjach. Mama osobiście zrobiła mi taki elegancki sznurek z węzełkiem, na którym zwisał pojedynczy klucz. Wtedy jeszcze zamykało się mieszkania tylko na jeden zamek. Wkładałem klucz pod koszulkę.
Wszyscy mieliśmy na piersiach, zawieszone na sznurkach sekrety pozwalające wejść do naszych domów, do naszych skarbów domowych, kryształów za szafką, syfonu, adapteru i telewizora.

A za blokami - góry. Nie takie, jakie rysuje się w szkole na plastyce, ze spiczastymi czubkami i w kształcie w ostrokątnego trójkąta. Nie. To takie góry, jak bułeczki. W szkole robiliśmy eksperyment z pleśnią. Trzeba było zostawić wilgotny chleb albo bułkę w ciemnym miejscu. Jeśli wyrosła pleśń, eksperyment był udany. Te góry za osiedlem to był taki właśnie udany eksperyment.

2015-01-20 | Dodaj komentarz
Margot
2015-01-26 10:13:07
Fajnie napisane. Choć moje wspomnienia rzeczy i spraw tych samych malowane są zdecydowanie jaśniejszymi barwami. Ostatnie zdanie niezbicie wykazuje, że najbardziej udane eksperymenty miały miejsce przed narodzinami Marksa i Engelsa, Spółki z Bardzo Ograniczoną Odpowiedzialnością:))
Artur Pałyga
2015-01-27 00:14:50
Dzięki! Też sobie te stare eksperymenty chwalę :)))

Informacje:




SZTUKI:

1. Guma balonowa. Klub Osiedlowy Widok, BB
2. Testament Teodora Sixta. Teatr Polski w Bielsku-Białej
3. Nic co ludzkie. Scena Prapremier Invitro. Lulblin.
4. Żyd. Teatr Polski w Bielsku-Białej. Teatr Rampa w Warszawie. Kompania Teatr w Lublinie. Skene Szinhaz w Budapeszcie. Teatr Telewizji.
5. Wodzirej. Koszalin Kulturkampf. Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie.
6. Hamlet'44. Muzeum Powstania Warszawskiego. Warszawa.
7. Turyści. Teatr Polski w Bydgoszczy.
8. Wszystkie rodzaje śmierci. Łaźnia Nowa w Nowej Hucie.
9. Ostatni taki ojciec (Tato). Scena Prapremier Invitro. Lublin. Teatr Bagatela w Krakowie.
10. V(F) ICD-10 Transformacje. Teatr Polski w Bydgoszczy.
11. Tak wiele przeszliśmy, tak wiele przed nami. Teatr Polski w Bielsku-Białej.
12. Już się ciebie nie boję, Otello. Scena Prapremier Invitro. Lublin.
13. Idź w noc, Margot. Kompania Teatr. Lublin.
14. Auschwitz Cat. Sala Beckett. Barcelona.
15. Bitwa o Nangar Khel. Teatr Polski w Bielsku-Białej.
16. Szwoleżerowie. Teatr Polski w Bydgoszczy.
17. Obywatel K. Teatr Nowy w Zabrzu.
18. Nieskończona historia. Teatr Powszechny w Warszawie. Teatr Nowy w Zabrzu. Akademia Teatralna w Białymstoku. Teatr 59 w Warszawie. Teatr Horzycy w Toruniu.
19. Nangar Khel. Postscriptum. Festiwal Malta w Poznaniu.
20. Truskawkowa niedziela. Teatr Polski w Bydgoszczy. Landesbhune Theater w Willhelmshaven.
21. Aporia 43. Scena Prapremier Invitro w Lublinie. Teatr Arabeski w Charkowie.
22. Love. Cieszyńskie Studio Teatralne.
23. Morrison/Śmiercisyn. Teatr Lalki i Aktora w Opolu.
24. w środku słońca gromadzi się popiół. Teatr Stary w Krakowie. Wrocławski Teatr Lalek. Polskie Radio.
25. Historie bydgoskie - osiem historii. Teatr Polski w Bydgoszczy.
26. Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci. Teatr Fredry w Gnieźnie.
27. I nikt mnie nie poznał. Violetta Villas. Teatr Capitol we Wrocławiu. Teatr Nowy w Łodzi.
28. Lalka. Adaptacja. Teatr Polski w Bielsku-Białej.
29. Western. Teatr Śląski w Katowicach.
30. Y. Teatr Capitol we Wrocławiu.
31. Znak Jonasza. neTTheatre. Polskie Radio. Warszawa. Lublin.
32. Psubracia. Teatr Śląski w Katowicach.
33. Exodus 2.0. Teatr Węgierki w Białymstoku.
34. Narysowałam więcej, niż tu widać. Strefa Wolnosłowa. Warszawa.
35. Klątwy. Teatr Osterwy w Lublinie.
36. Rewizor. Będzie wojna. Teatr Ludowy w Nowej Hucie.
37. Dybbuk. Teatr Polski w Bielsku-Białej.
38. Muzułmany. Teatr Śląski w Katowicach.
39. Panna Nikt. Wrocławski Teatr Współczesny.
40. Dada z łasiczką. Teatr Śląski
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
W sprawach wszelakich proszę pisać do mnie na adres:
appalyga@gmail.com

Archiwum:


2017
» październik (2)
» wrzesień (3)
» sierpień (7)
» lipiec (18)
» czerwiec (6)
» maj (2)
» kwiecień (5)
» marzec (1)
» styczeń (2)

2016
» grudzień (7)
» listopad (2)
» październik (3)
» wrzesień (2)
» sierpień (10)
» lipiec (9)
» czerwiec (7)
» maj (2)
» kwiecień (4)
» marzec (4)
» luty (4)
» styczeń (2)

2015
» grudzień (4)
» listopad (4)
» październik (3)
» wrzesień (3)
» sierpień (2)
» lipiec (2)
» czerwiec (4)
» maj (8)
» kwiecień (10)
» marzec (4)
» luty (5)
» styczeń (2)

2014
» grudzień (5)
» listopad (2)
» październik (2)
» wrzesień (7)
» sierpień (9)
» lipiec (4)
» czerwiec (3)
» maj (2)
» kwiecień (6)
» marzec (8)
» luty (7)
» styczeń (5)

2013
» grudzień (4)
» listopad (5)
» październik (3)
» wrzesień (9)
» sierpień (9)
» lipiec (7)
» czerwiec (4)
» maj (10)
» kwiecień (11)
» marzec (10)
» luty (6)
» styczeń (9)

2012
» grudzień (6)
» listopad (9)
» październik (3)
» wrzesień (11)
» sierpień (13)
» lipiec (7)
» czerwiec (9)
» maj (11)
» kwiecień (7)
» marzec (4)
» luty (8)
» styczeń (4)

2011
» grudzień (4)
» sierpień (1)
» lipiec (5)
» czerwiec (1)
» maj (2)
» kwiecień (2)
» marzec (3)
» luty (3)
» styczeń (4)

2010
» grudzień (4)
» listopad (6)
» październik (4)
» wrzesień (8)
» sierpień (7)
» lipiec (6)
» czerwiec (5)
» maj (6)
» kwiecień (9)
» marzec (3)
» luty (12)
» styczeń (9)

2009
» grudzień (9)
» listopad (9)
» październik (11)
» wrzesień (10)
» sierpień (3)
» lipiec (3)
» czerwiec (8)
» maj (8)
» kwiecień (8)
» marzec (12)
» luty (10)
» styczeń (12)

2008
» grudzień (8)
» listopad (7)
» październik (8)
» wrzesień (14)
» sierpień (4)
» lipiec (8)
» czerwiec (7)
» maj (11)
» kwiecień (13)
» marzec (9)
» luty (7)

Ostatnie komentarze


[Jan Picheta]
Drogi Arturze, w Teheranie w 1943 r. ur. się Boguś Kunda. Opowiadał mi ciekawe historie....
[Duża Ula]
Super. To cieszy, że praca Twoja Arturze nie idzie w zapomnienie. A wręcz przeciwnie. Idzie...
[Duża Ula]
Ha ha ha. A ja pamiętam. W Austrii nocleg mieliście w Alpach. W miejscowości Hartberg....

Ocena bloga:


Oceń blog:  1   2   3   4   5 

Reklama:


Statystyki bloga:


Wyświetleń: 1443156
Newsów: 695
Komentarzy: 2118
Ta strona kojarzona jest ze słowami:
Artur Pałyga, blog Bielsko, blogi Bielsko-Biała